FINIS CORONAT OPUS

Pożegnanie. Fot. Zosia Majcherek

Pożegnanie. Fot. Zosia Majcherek

Cóż, niestety mój staż w Centre de Recherche dobiegł już końca.

Ostatnie dni to ciągła próba przechytrzenia deszczowej aury, tak by prace terenowe mogły iść do przodu. Równolegle ekipa archeologiczna musiała (i chciała) brać udział w przygotowaniach do obchodów narodowych dni archeologii, które przypadają na w tym roku 7-9 czerwca. Podczas święta wszyscy zainteresowani będą mogli przyjrzeć się pracy archeologa w terenie. Chcąc zaprezentować najpełniej obraz pracy w naszym zawodzie, planowaliśmy w ostatnich dniach pracę w ten sposób, żeby 7 czerwca zaprezentować całe spektrum czynności, które podejmowane są podczas terenowych badań archeologicznych.

Reklama dźwignią handlu. Fot. Diana Święcka

Reklama dźwignią handlu. Fot. Diana Święcka

Jeśli miałabym pokusić się o podsumowanie zebranych informacji zarówno w ramach stanowiska archeologa, jak i w Service des Fontaines to:

  1. praca w Wersalu jest bardzo uporządkowana, pod koniec każdego roku kalendarzowego (październik-listopad) układane się plany na rok następny i poza wyjątkowymi sytuacjami nie ma odstępstw od ustaleń tych planów w czasie ich realizacji. Nie obowiązuje zadaniowy system pracy, więc z powodzeniem można realizować długoterminowe zadania o charakterze naukowym, takie, których realizacja mierzona jest efektem ostatecznym. Oprócz pracy bieżącej realizowane są oczywiście projekty, a do ich realizacji pozyskuje się często inne instytucje państwowe, gdyż jest to rozwiązanie bardziej ekonomiczne niż współpraca z sektorem prywatnym. Przykładowo do tworzenia wersalskiego GIS-u podjęto współpracę z paryskim uniwersytetem technicznym, gdzie część zadań realizować będą studenci architektury,

  2. szczególne wrażenie wywarło na mnie przygotowanie merytoryczne pracowników Wersalu, z którymi miałam okazję współpracować  podczas stażu. Niezależnie od stanowiska i funkcji wszyscy posiadali szeroką wiedzę na temat wersalskiego założenia i jego wcześniejszych mieszkańców. Urzekało też zaangażowanie pracowników w realizacje swoich obowiązków, umiejętność pracy zespołowej, gdzie brane pod uwagę są opinie wszystkich pracowników niezależnie od ich pozycji w danym dziale.

  3. Znamienny jest również przejrzysty i dosyć wąski zakres obowiązków, co pozwala na dogłębną analizę konkretnej problematyki przez danego pracownika oraz ściśle  ukierunkowany rozwój tegoż,

  4. problemy archeologów we Francji są bardzo zbliżone do tych, z którymi borykamy się w Polsce: skromne fundusze, brak powierzchni magazynowych, niedostateczna ilość etatów dla archeologów. Antidotum na te bolączki jest duże zaangażowanie, optymizm, spokojna atmosfera pracy oraz wyznaczenie sobie priorytetów. Wersalskim priorytetem w działaniach badawczych jest naukowość, dlatego nawet gdy brakuje środków na drogie nowoczesne techniki to efekty prac pracowników merytorycznych są naprawdę imponujące.

Na koniec chciałabym się pochwalić poszerzeniem moich kwalifikacji kulinarnych. Mianowicie podczas piątkowego lanczu pożegnalnego, zorganizowanego przez ekipę archeologiczną, zostałam przyuczona do przygotowania kaczki po francusku:-)

Mistrzyni kuchni francuskiej. Fot. Diana Święcka

Mistrzyni kuchni francuskiej. Fot. Diana Święcka

Kończąc moją przygodę z blogiem chciałam serdecznie podziękować wszystkim francuskim znajomym, z którymi przez ostatni miesiąc spędziłam miły i inspirujący czas, nie tylko w pracy, ale również podczas kultowych francuskich lanczy oraz w pozostałych chwilach wolnych od pracy.

Merci beaucoup!

Wersal 2013

Wersal 2013

 

 

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s