Pracownia.

Zastanawiając się nad tym o czym dzisiaj napisać, stwierdziłem, że do tej pory nie pokazałem całej pracowni i nie przedstawiłem dokładnie jej pracowników. W atelier pracuje czterech ebenistów oraz dwóch pozłotników.

Ekipa ebenistów w komplecie i ja na doczepkę

Ekipa ebenistów w komplecie i ja na doczepkę

DSC03115

Prasa

DSC03119

Kopiarka

DSC03113

Zestaw zabytkowych ścisków

DSC03114

Rzut okiem na maszynownię

Pozłotniczka Celine, nazywana przez wszystkich „mama gilder” przywodzi mi na myśl naszą Bożenkę, na którą wszyscy mówimy „cioteczka”. Drugiego pozłotnika poznałem tylko „w przelocie”, ponieważ niestety miał urlop. Najważniejszą częścią mojej ekipy są ebeniści. Jest ich czterech: Silva z pochodzenia Grek, Filippe z pochodzenia Włoch, Erik mój tutor z pochodzenia Włoch oraz Benjamin prawdziwy Francuz. Ciekawą rzeczą są specjalizacje, np. Benjamin jest specjalistą od krzeseł i w zasadzie tylko nimi się zajmuje, jego wiedza na ten temat jest imponująca. Pozostali specjalizują się w markieterii, a Eryk dodatkowo w snycerce. Pracownia jest doskonale wyposażona. Maszyny, które się tu znajdują mogłyby stanowić wyposażenie całkiem sporej stolarni. Mają tu dwie piły taśmowe, jedna mała podobna do naszej wilanowskiej i duża, dwie pilarki – jedna stołowa, druga ścienna do formatowania płyt, czopiarkę, bębnówkę z taśmówką, frezarkę dolno- i górnowrzecionową, ale najważniejsze mają tu prasę termiczno-hydrauliczną oraz kopiarkę! Nie wspomnę już o elektronarzędziach, które dodatkowo wspomagają pracę przy drobnych obiektach. DSC03116 Zauważyłem również niewielkie różnice w budowie strugnic stolarskich. Te francuskie mają dodatkowe drewniane imadło oraz kilka dodatkowych otworów do mocowania ścisków.

Strugnica z dodatkowym ściskiem

Strugnica z dodatkowym ściskiem

Kilka słów o konserwacji. Prace przy obiekcie nie zostały zakończone, ponieważ jest to niemożliwe w tak krótkim czasie. Ale zakończyliśmy konserwację jednego z fragmentów markieterii znajdującej się na boku zegara. Oczywiście zauważyłem pewne różnice w stosowaniu metod konserwatorskich, wprawdzie nie są one wielkie, ale dają mi możliwość spojrzenia z dystansu na metody, jakie stosujemy w Polsce. Jak już wspominałem we wcześniejszych wpisach, we Francji jest większa dostępność i różnorodność materiałów stosowanych do konserwacji. Chciałbym nawiązać kontakt ze sklepami we Francji, które zajmują się sprzedażą takich odczynników.

Jeden z boków zegara po konserwacji

Jeden z boków zegara po konserwacji

Jeden z boków zegara przed konserwacją

Jeden z boków zegara przed konserwacją

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s